మనసులో ఎక్కడో ఎన్నాళ్లుగానో మూసుకుపోయిన ఒక కిటికీ నెమ్మదిగా తెరుచుకున్నట్టుంటుంది.
ఒక్కో పదం కంటితో చదివినా,
దాని ప్రతిధ్వని మాత్రం హృదయంతో వినిపిస్తుంది.
కొన్ని పంక్తులు గుండెను మెల్లగా తాకుతాయి,
మరికొన్ని పంక్తులు లోపల దాగి ఉన్న జ్ఞాపకాలను మేల్కొలుపుతాయి.
"ఇదే భావం నా మనసులో కూడా ఉంది...
కానీ నేను ఇలా చెప్పలేకపోయాను!"
అనే ఆశ్చర్యం కలుగుతుంది.
కొన్ని క్షణాలు ప్రపంచం నిశ్శబ్దమై,
కవి మాత్రమే మనతో మాట్లాడుతున్నట్టుగా అనిపిస్తుంది.
కవిత ముగిసిపోయినా,
దాని అర్థం మాత్రం మనసులో ఇంకా నడుస్తూనే ఉంటుంది.
మళ్లీ చదవాలనిపిస్తుంది...
మరొకసారి కాదు,
ప్రతిసారీ కొత్త అర్థం దొరుకుతుందనే ఆశతో.
ఆనందమైన కవిత అయితే పెదవులపై చిరునవ్వు పూస్తుంది.
వేదనతో కూడిన కవిత అయితే కళ్లలో తడి తెస్తుంది.
తాత్వికమైన కవిత అయితే ఆలోచనలను చాలా దూరం నడిపిస్తుంది.
చివరికి,
ఒక మంచి కవిత చదివిన కవితా ప్రేమికుడి మనసు
పుస్తకాన్ని మూసివేసినా,
కవితను మాత్రం ఎప్పటికీ మూసివేయదు.
Comments
Post a Comment